به وب سایت
کانون عکاسان ایران
خوش آمدید
این سایت با هدف آموزش، ایجاد بستر ارتباطی مناسب میان عکاسان و ارتقاء سطح کیفی علاقه مندان هنر عکاسی فعالیت می نماید.
لطفا با ارسال نظرات ، پیشنهادات و انتقادات خود ما را در این مهم یاری نمایید.

فرازهای فرهنگی

عکسی بگیر که هویتت در اون مشخص باشه

بروس گیلدن

جزیره هرمز

دفعات بازدید: 871
هرمز به مانند بسیاری از مناطق گردشگری ایران از کمبود زیرساخت‌‌های این کار رنج می‌برد. یکی از مشکلات گردشگری هرمز کمبود وسایل انتقال گردشگران به هرمز است. بیشتر گردشگران با قایق‌‌ها و لنج‌‌های محلی فاصله بندرعباس تا هرمز را طی می‌کنند.

هرچند این فاصله کوتاه و تنها 8کیلومتر است اما استفاده از شناور‌‌های استاندارد و مدرن لازم به نظر می‌رسد. اگر بخواهیم گردشگران خارجی را هم به این جزیره جذب کنیم لزوم به کارگیری این نوع شناور‌‌ها ضروری به نظر می‌رسد. یکی دیگر از مشکلات گردشگری در هرمز کمبود وسیله نقلیه در جزیره برای جابه‌جایی داخل جزیره است.
در حال حاضر بیشتر گردشگران توسط جوانان هرمز و به وسیله موتور در سطح این جزیره تردد می‌کنند. یکی دیگر از مشکلات گردشگری کمبود مراکز اقامتی در جزیره است. این امر باعث شده بیشتر گردشگران با بازدید یکروزه از جزیره در آن اقامت کرده و تمایل چندانی برای اقامت شبانه در آن نداشته باشند. در آب‌‌های گرم جزیره دلفین‌‌های زیادی وجود دارند که بیشتر گردشگران تمایل به دیدن آنها از روی سطح آب خلیجفارس را دارند.

سفر به جزیره هرمز؛الماس خليج فارس
با سرد شدن مناطق شمالی ایران، جنوب‌گردی گردشگران ایرانی شروع می‌شود. در روز‌های بارانی و برفی زمستان، مناطق جنوبی سرزمین‌مان دارای بهترین آب و هوا است. یکی از مناطق جنوبی ایران که از دید بسیاری از مردم و گردشگران پنهان مانده است جزیره هرمز است. پیشنهاد ما به شما این است که تا هوا گرم نشده است، به این جزیره سفر کنید و از زیبایی‌های هرمز بهره‌مند شوید.

بهترین راه برای رفتن به هرمز استفاده از قطار است. خیلی راحت می‌توانید با خرید یک بلیت قطار خود و همسفران‌تان را از تهران به بندر عباس برسانید. در غیر این صورت می‌بایست این مسیر را با اتومبیل شخصی، اتوبوس یا هواپیما طی کنید. قطار تهران- بندر عباس نزدیک به 20 ساعت در راه است. بد نیست بدانید که در اسکله بندرعباس تا قبل از غروب آفتاب قایق‌های مسافربری در حال حمل مسافران به جزیره‌های اطراف هستند.
نشانه بارز جزیره هرمز کو‌ه‌های هزار رنگی است که رنگ سرخ آنها بیشتر به چشم می‌خورد که سرخ کوه‌ها به نام سوراغ یا سوراق نوعی خوراکی است که مردم به عنوان ادویه در غذاهایشان استفاده می‌کنند.
اگر قصد دوچرخه سواری دور جزیره را داشتید، می‌توانید از دکه‌ای که تقریباً روبه روی اسکله است دوچرخه کرایه کنید. مسیر رکاب زدن دور جزیره 18 کیلومتر است. چیزی حدود 5 ساعت رکاب زدن به طور مداوم که البته طبیعت جزیره به قدری زیباست که هر چند دقیقه باید ایستاد و از طبیعت لذت برد. در جاده که رکاب می‌زنید از یک طرف کوه‌هایی با رنگ‌های سرخ و سبز، نارنجی، سفید و... خودنمایی می‌کند و از طرف دیگر دریا.

باید بدانید که ساحل جنوب مانند ساحل شمال شنی وجود ندارد و همه سنگ است. سنگ‌ها تیز و برنده هستند و پایتان بشدت زخمی می شود. پس به یاد داشته باشید اگر خواستید در ساحل خلیج فارس راه بروید، حتماً پاپوشی محکم به پا داشته باشید. البته شن‌های این منطقه تنوع رنگی بسیار زیادی دارند که هنرمندان توانسته‌اند فرشی بزرگ با این شن‌ها نقش بزنند.

بعد از کمی رکاب زدن به قلعه پرتغالی‌ها می‌رسید. قلعه‌ای که در زمان حکومت پرتغالی‌ها ساخته شده است و در سال 1031 توسط مردم و پادشاه وقت ایران از آنها پس گرفته می‌شود. این قلعه به ظاهر ویرانه است اما سالن‌ها پابرجا است؛ سالنی در پائین و ایوانی متصل به هم دور تا دور سالن نمی‌شود جنوب بروید و فلافل جنوبی نخوری. پس برای ناهار سراغ فلافل هم بروید که بسیار خوشمزه است. برای اقامت شبانه برخی از اهالی محل خانه خود را با قیمتی اندک اجاره می‌دهند.

هرمز، نگین خلیج فارس
جزیره هرمز یکی از جزایر زیبای ایرانی در خلیجفارس است. فاصله این جزیره با بندرعباس تنها 8 کیلومتر است.بنابراین پس از رسیدن به بندرعباس با قایق به راحتی می‌توان به آن سفر کرد. هرمز تنها 42 کیلومتر مربع وسعت دارد. از بالا که نگاه کنید جزیره هرمز را به شکل بیضی خواهید دید.

هرمز در مجاورت تنگه هرمز واقع شده و از این رو موقعیتی استراتژیک دارد. جزیره هرمز در طول تاریخ منطقه‌ای مهم و پر رونق در ایران بوده است.در تاریخ هرجا که نامی از هرمز به میان آمده منظور بندر و شهری بوده که هم اکنون شهر میناب بر خرابه‌‌های آن بنا شده است.

زمانی که مغولان به ایران حمله می‌کنند ساکنان هرمز به قشم و بندرعباس کنونی مهاجرت می‌کنند.بعد از سپری شدن این ایام بار دیگر هرمز شکوه خود را بازمییابد و عظمت آن به حدی می‌رسد که از آن به عنوان مرکز ولایات خلیجفارس یاد می‌کنند.

این رونق و شکوه تا زمان حمله پرتغالی‌‌ها به هرمز ادامه می‌یابد. پس از تسلط پرتغالی‌ها، شاه عباس صفوی جزیره و کل سواحل جنوبی ایران درخلیجفارس را از اشغال آنها خارج می‌سازد. پس از رها‌سازی، نخستین اقدام او تخریب شهر‌‌های هرمز و گمبرون و ساخت بندرعباس فعلی بر خرابه‌‌‌های گمبرون بود.

خاک و محیط زیبای هرمز

خاک یکی از دیدنی‌‌های جزیره هرمز است. هرمز به ساحل و خاک رنگیاش معروف است.این فرش‌‌ها کار مشترک طبیعت و انسان است. ساحل و کوه‌‌های جزیره هرمز تشکیل شده از رنگ‌‌های مختلف و هنردوستان هر ساله در ساحل آن گرد هم می‌آیند و فرشی از خاک و شنمیسازند و نقش می‌زنند.

این فرش چندین ماه بعد از ساخته شدن هم قابل دیدن است اما به مرور و با وزش باد نیم بیشتر آن از بین می‌رود. این همه قصه نیست، انجام این کار واکنش بسیاری از دوستداران محیط زیست را در پی داشته است. امسال هم به مانند چند سال گذشته، جشنواره‌ای برای پهن کردن این فرش‌‌ها برپا شد.

متأسفانه اخباری که از این امر پخش شده حاکی از آوردن مقادیر زیادی از خاک‌‌های رنگی از کوه‌‌های اطراف به محل برگزاری جشنواره بوده است که به گفته برخی کارشناسان، این کار باعث از بین رفتن این خاکها، فرسایش کوه‌‌های منطقه و ورود تدریجی خاک‌‌ها به آب دریا می‌شود. همه اینها باعث تخریب محیط زیست هرمز می‌شود.

بهشت آهو‌‌هاو لاکپشت‌ها

هرمز بهشتی برای انواع حیوانات به شمار می‌رود. از دلفین‌‌های اطراف جزیره گرفته تا پرندگان کنار ساحل. بنابراین اگر در سفر به هرمز با آهو‌‌ها مواجه شدید زیاد تعجب نکنید. این جزیره سکونتگاه امنی برای آهو‌‌ها به شمار می‌رود. هم گردشگران هوای این حیوانات را دارند و هم مردم محلی با مهربانی با آنها رفتار می‌کنند. از شکار آهو‌ هم خبری نیست.

شاید مهم‌‌ترین دلیل آن مساحت کم هرمز است که اجازه فعالیت آن هم با خیال راحت به شکارچی‌‌ها نمی‌دهد. دشتی که در هرمز آهو‌‌ها در آن جست و خیز می‌کنند به دشت آهوان معروف است. همچنین در سفر به هرمز می‌توانید به تماشای لاکپشت‌‌های تخمگذار جزیره بنشینید. لاکپشت‌‌های دریایی مظلوم‌‌‌ترین آبزیان دریایی هستند. تجاوز انسان به طبیعت باعث شده تا زیستگاه این‌گونه جانوری محدود شود. با اینحال جزیره هرمز بهشتی برای لاکپشت‌‌های دریایی است.

در خلیج‌فارس 5 گونه لاکپشت زندگی می‌کند که دو گونه آن یعنی لاکپشت دریایی سبز و منقار عقابی در جزیره هرمز تخم‌گذاری می‌کنند. برای دیدن این لاکپشت‌‌ها باید از اواخر زمستان تا اوایل بهار به هرمز بروید. در این زمان لاکپشت‌‌ها تخم‌گذاری می‌کنند و حدود 50 روز بعد، بچه لاکپشت‌‌ها ازتخم‌‌ها بیرون آمده و حرکت آنها به سمت دریا شروع می‌شود. این حرکت دستهجمعی نیز از جمله جاذبه‌‌های گردشگری هرمز است. از یاد نبرید که این لاکپشت‌‌ها در فهرست گونه‌‌های در حال انقراض قرار دارند.

در سفر به هرمز آبسنگ‌‌های مرجانی را از یاد نبرید. آبسنگ‌‌های مرجانی هرمز در جنوب شرقی جزیره قرار دارند. این نوع از آبسنگ‌‌‌های مرجانی از زیرسیستم‌‌‌های دریایی محسوب می‌شوند که در آب‌‌‌های کم‌عمق گرمسیری و نیمه گرمسیری یافت می‌شوند. این اکوسیستم‌‌‌ها به طور عمده شامل بستر سخت و مشخصاً با صخره‌‌‌های آهکی هستند که در آنها مرجان‌‌‌ها به همراهخرده سنگ‌‌‌ها و ماسه‌‌‌های پراکنده غالب هستند.

آبسنگ‌‌‌های مرجانی پس از جنگل‌‌‌های گرمسیری دومین بوم غنی دنیا را تشکیل می‌دهند. آبسنگ‌‌ها مکان مناسبی برای تغذیه و فعالیت لاکپشت هاي دریایی است و تنوع آبزیان در آن بالا است. این مرجان‌‌‌ها در زمان جزر از آب خارج می‌شوند و یکی از جاذبه‌‌‌های جزیره هرمز برای طبیعتگردان به شمار می‌آیند
 

نویسنده مقاله تاریخ هنر: 
منا هاشمیان

دیدگاه جدیدی بگذارید

کپچا تصویری
کارکترهایی که در تصویر نمایش داده میشوند را وارد کنید