به وب سایت
کانون عکاسان ایران
خوش آمدید
این سایت با هدف آموزش، ایجاد بستر ارتباطی مناسب میان عکاسان و ارتقاء سطح کیفی علاقه مندان هنر عکاسی فعالیت می نماید.
لطفا با ارسال نظرات ، پیشنهادات و انتقادات خود ما را در این مهم یاری نمایید.

فرازهای فرهنگی

عکاسی یک اتفاق نیست ، یک مفهوم است

آنسل آدامز

عکاسی نوردهی دوگانه یا دوبل (Double Exposure) چیست؟

دفعات بازدید: 587

در حقیقت Double Exposure در زمان دوربین های آنالوگ یک اشتباه بود، به این شکل که شما اگر فراموش می کردید بعد از گرفتن عکسی فیلم را رد کنید بر روی یک فیلم دو عکس ثبت می شد، که حالا بعد از گذشت سالها این «اشتباه» با ذوق بعضی عکاس ها به یک سبک تبدیل شده است.

در این آموزش به شما خواهیم گفت که Double Exposure چیست، چه زمانی باید از این تکنیک استفاده کنید و اگر دوربین شما قابلیت عکاسی نوردهی دوگانه را ندارد چه کار باید بکنید.

نوردهی دوگانه – Double Exposure در قدیم یک اشتباه حرفه ای بود. مشکل در سیستم رد کردن فیلم دوربین و یا بعضی بی دقتی ها باعث می شدند که دو عکس بر روی یک فیلم ضبط شوند.

اما مزایای ثبت دو عکس در یک فریم به زودی توسط عکاسانی مانند Sarah Moon کشف شد.

یک تکنیک ساده عکاسی است که یک عکس را بر روی عکس دیگری سوار می کند.

چطور این تکنیک که روی فیلم های عکاسی انجام می شد را روی دوربین های دیجیتال پیاده کنیم؟

 
بعضی از دوربین ها خود قابلیتی دارند که در آن می توان چند عکس را تلفیق کرد. این قابلیت معمولاً در تنظیمات Menu و یا Dri ve Modeدوربین با نام نوردهی چندگانه یا Multiple Exposure قرار دارد، که با فعال کردن این قابلیت دوربین ابتدا عکسی می گیرد و سپس به شما اجازه می دهد تا بر روی عکس گرفته شده عکس دیگری بگیرید.
 
پس همه دوربین ها این قابلیت را ندارند؟

خیر. اما این قابلیت بر روی تعداد زیادی از دوربین های کامپکت – Compact و SLR وجود دارد. حتی در بعضی دوربین ها قابلیتی برای کمک به شما وجود دارد، به شکلی که عکس اولیه را به صورت محو بر روی LCD نشان می دهد تا زمانی که می خواهید عکس دوم را بگیرید بتوانید تلفیق این دو عکس را بهتر تجسم کنید، و قبل از گرفتن عکس دوم تصویری از عکس نهایی در ذهنتان داشته باشید.

چه چیزی باعث می شود عکس نوردهی دوگانه – Double Exposure خوب باشد؟

برای یک منتاژ هنری، یک بافت را با یک شکل گرافیکی قوی تلفیق کنید. می توانید یک عکس کلوز آپ – Close Up از دیوار یا پرده بگیرید و به عنوان پس زمینه عکس اصلی از آن استفاده کنید، که در عکس نهایی مانند یک بافت یا تکسچر برای سوژه اصلی دیده می شود. عکس دوم در قسمت های تاریک عکس اول بهتر دیده می شود. می توانید برای کنترل کردن شرایط نوری عکس ها از جبران نوردهی دوربین (Exposure Compensation) استفاده کنید.

اگر دوربین من چنین قابلیتی نداشت باید چکار کنم؟

 
نگران نباشید. شاید حتی در این روز ها بهتر باشد این کار را با دوربین انجام ندهیم. اگر این کار را در فوتوشاپ – Photoshop (یا هر برنامه ویرایش عکس دیگری) انجام دهید خیلی انعطاف بیشتری خواهید داشت.

چرا استفاده از برنامه های ویرایش عکس انعطاف بیشتری دارد؟

لازم نیست دو عکس را در یک زمان بگیرید. شما می توانید عکسی که سالها قبل گرفته اید را با عکسی جدید تلفیق کنید.

اگر علاقه زیادی به تکنیک Double Exposure پیدا کردید می توانید فولدری از عکس هایتان از بافت های تاریک نگهداری کنید تا بتوانید از آنها در منتاژ یا نوردهی دوگانه خود استفاده کنید. یا می توانید تکسچر یا بافت های مورد نظرتان را از سایت های مختلف دانلود کنید.

انجام این کار در فوتوشاپ کار پیچیده ایست؟

 
خیر، اصلاً. شما یک عکس را باز می کنید، تمام عکس ها را کپی می کنید (به همان صورت که نوشته ای را از یک فایل ورد کپی می کنید)، بعد این عکس ها را بر روی عکس دوم می اندازید. و بعد می توانید با استفاده از ابزار های مختلف ترکیب این دو عکس را به بهترین شکل تغییر دهید.

چه ابزار هایی؟

 
هر عکس که در Photoshop باز می کنید در لایه جدا گانه ای قرار می گیرد. با تغییر دادن شفافیت لایه، یا Opacity آن، می توانید مقدار بیشتری از لایه زیرین را ببینید، و تأثیر این افکت را بیشتر و یا کمتر کنید. شما همچنین می توانید Blending Mode لایه را تغییر دهید، تا نحوه ترکیب لایه بالایی با لایه زیرین را تغییر دهید. Multiply، Soft Light، Hard Mix و Exclusion تنها تعدادی از Blending Mode ها هستند که ارزش امتحان کردن را دارند، که هر کدام از آنها تأثیر کاملاً متفاوتی در ترکیب لایه ها دارند.

همچنین می توانید از ماسک استفاده کنید و تأثیر قسمت خاصی از لایه بالایی را کمتر و یا بیشتر نمایید.

آیا تکنیک Double Exposure کاربردی جدی و غیر هنری هم دارد؟

 
بله. خیلی از عکس های زیر آبی فوق العاده با استفاده از تکنیک Double Exposure گرفته شده اند؛ گرفتن عکس کلوزآپ از موجودی دریایی با استفاده از فلاش موجب می شود که پس زمینه عکس به دلیل فاصله زیادی که با سوژه دارد کاملاً سیاه شود.

ترکیب چنین عکسی با عکسی از خود آب، عکس ظاهر طبیعی تری پیدا می کند. در عکس های استودیو ای، از این تکنیک برای ثبت چند فلاش در یک عکس استفاده می شود. یعنی می توان با بسته گذاشتن دیافراگم عکس گرفت تا عمق میدان بیشتری داشته باشیم.

 

 

نویسنده مقاله: 
کوروش یزدانی

دیدگاه جدیدی بگذارید