به وب سایت
کانون عکاسان ایران
خوش آمدید
این سایت با هدف آموزش، ایجاد بستر ارتباطی مناسب میان عکاسان و ارتقاء سطح کیفی علاقه مندان هنر عکاسی فعالیت می نماید.
لطفا با ارسال نظرات ، پیشنهادات و انتقادات خود ما را در این مهم یاری نمایید.

فرازهای فرهنگی

عکاسی یک اتفاق نیست ، یک مفهوم است

آنسل آدامز

۳۷ تمرین عکاسی برای الهام بخشیدن مجدد به شما و پیشرفت در عکاسی(قسمت3)

دفعات بازدید: 399

«به مدت یک ماه فقط با گوشی هوشمند خود عکاسی کنید»

ما اغلب بهانه می آوریم که دوربینمان همیشه همراهمان نیست. من شخصا می دانم که وقتی یک دوربین DSLR داشتم، بردن آن با خودم به هر جایی که می رفتم، یک عذاب بود.
اما امروزه، به خصوص با گوشی های موبایل هوشمند، ما از نعمت تکنولوژی مدرن برخورداریم. گوشی هوشمند دوربین نهایی است: همیشه با ماست، در جیب جلویی ما جا می شود، و می تواند برای ویرایش/ پس پردازش/ روتوش عکس هایمان نیز مورد استفاده قرار گیرد.

اگر شما یک دوربین بزرگ دارید و هیچ وقت عکس نمی گیرید، این چالش را انجام دهید: به مدت یک ماه تنها با گوشی هوشمند خود عکس بگیرید. دوربین «واقعی» خود را در یک کشو بگذارید، و ببینید که چطور می توانید تنها با گوشی هوشمند خود از همیشه خلاق تر باشید.

هدف:
هدف این تمرین این است که متوجه شوید عکاسی ارتباط کمی با لوازم عکاسی دارد و بیشتر مربوط به دید شخصی شماست، و این که جهان را چگونه می بینید. ابزار به اندازه چشم های شما مهم نیست.

این تمرین همچنین ممکن است اهمیت همیشه همراه داشتن دوربین با خودتان، حاضر، و آماده برای کلیک کردن را به شما یاد دهد.

 

«به مدت یک سال به یک دوربین و یک لنز بچسبید»

ما ثروتمند هستیم. ما در یک فرهنگ فراوانی زندگی می کنیم. اکثر عکاسانی که من می شناسم گرسنه نیستند. اکثر عکاسان تعداد زیادی دوربین، لنز، و لوازم دارند.
اگر شما عکاسی هستید که به دلیل داشتن تجهیزات زیاد، «اضطراب انتخاب» بیش از حد دارید، به مدت یک سال تنها به یک دوربین و یک لنز بچسبید. تجهیزات عکاسی دیگر خود را در یک کشو قرار دهید، یا بهتر است که آنها را بفروشید یا به یکی از دوستان خود بدهید.

هدف:
اگر واقعا می خواهید چشم انداز عکاسی خود را بهبود بخشید؛ نباید حواستان با تجهیزات عکاسی پرت شود. همچنین مدتی طول می کشد تا یک دوربین و یک لنز (فاصله کانونی) را کاملا خوب بشناسید.
با چسبیدن به لوازم ثابت، حواستان کمتر با لوازم متعدد پرت خواهد شد، که تمرکز خلاقانه تری به شما خواهد داد.
 

 

«به مدت یک ماه تنها به صورت افقی، عمودی، یا مربعی عکس بگیرید»

من به «محدودیت های خلاق» اعتقاد دارم: با داشتن گزینه های کمتر، مجبور می شوید خلاق تر باشید.
به عنوان مثال، کادربندی را در نظر بگیرید. سعی کنید به مدت یک ماه به صورت افقی (منظره)، عمودی (پرتره)، یا به شکل مربعی عکس بگیرید.

هدف:
کادربندی و ترکیب بندی تنها این است که بدانید چه چیزی را در کادر نیاورید.
به مدت یک ماه خودتان را به یک جهت گیری محدود کنید و آن وقت ثبات بصری بیشتری در کار خود پیدا خواهید کرد. و مجبور خواهید شد خلاقانه تر ترکیب بندی کنید.
 

«به مدت یک ماه فقط از یک بلوک مربعی عکس بگیرید»

ما با گزینه های نامحدود، فلج می شویم. و نمی دانیم که کار خلاق خود را باید به چه سمتی ببریم.
خودتان را به لحاظ جغرافیایی محدود کنید. به مدت یک ماه، تنها از یک بلوک مربعی (مثلا پارک محله خود، محله خود، باغچه و…) عکس بگیرید. به این ترتیب، واقعا مجبور می شوید عمیقا کاوش کرده و یک چیز بسیار جالب در آن یک بلوک مربعی پیدا کنید.
مزیت این پروژه این است که شما دقیقا می دانید از کجا باید عکس بگیرید. تنها یک ناحیه خاص. و من فکر می کنم که بهتر است یک ناحیه را خیلی خوب بشناسیم، به جای این که تعداد زیادی نواحی مختلف را به طور سطحی بشناسم.

 

هدف:
یک عکاس خوب بودن به معنی سفر کردن به دور دنیا، به مکان های عجیب و غریب، و گرفتن عکس های جالب در خارج از کشور نیست.
یک عکاس خوب بودن این است که از همان چیزهایی که دارید بهترین استفاده را بکنید. برای جایی که در آن زندگی می کنید شکایت نکنید؛ و بهترین عکاس در شهر محل زندگی خود باشید.

 

«به مدت یک ماه هر روز عکاسی کنید»

تنها راه تبدیل شدن به یک عکاس بهتر و پیشرفت در عکاسی این است که بیشتر عکس بگیرید. هرچه بیشتر عکس بگیرید، بازخورد بیشتری به دست خواهید آورد، و با دنیا احساس ارتباط بیشتری خواهید داشت.

به مدت یک ماه، هر روز حداقل یک عکس بگیرید. می توانید با گوشی موبایل، DSLR، یا هر دوربین دیگری که دارید این کار را انجام دهید.
فقط مطمئن شوید که این کاری است که شخصا برای شما معنی دار است. تنها به خاطر عکاسی کردن، عکس نگیرید. هر روز از چیزی که قلب شما را به جنبش در می آورد (شما را به وجود می آورد) یک عکس بگیرید. این کار روح شما را زنده می کند.

هدف:
استادان ذن (مدیتیشن) داشتن یک «تمرین روزانه» را توصیه می کنند. با تکرار، ما به درک عمیق تری از «حقیقت» می رسیم.
در عکاسی، ما می توانیم صدها کتاب عکس تئوری بخوانیم، و با این حال چیزی یاد نگیریم. ما تنها با عکس گرفتن، تکرار، بازخورد، نقد، و پیوسته به دنبال بهبود خودمان بودن، یاد می گیریم.
خودتان را تحت فشار قرار ندهید که هر روز عکستان باید عالی باشد. بلکه تنها عادت ایجاد کنید.
 
«به مدت یک ماه عکس نگیرید»

برای متعادل کردن تمرین قبلی، سعی کنید یک ماه هیچ عکسی نگیرید.
شما به مدت یک ماه مجاز به عکس گرفتن نیستید.

هدف:
جالب است که این تمرین ممکن است بهترین راه برای تقویت مجدد اشتیاق شما برای عکاسی باشد.
چرا؟ ما عکاسی را امری مسلم و بدیهی می دانیم. اما وقتی چیزی از ما دور می شود (یا محدود می شویم)، بیشتر قدر آن را می دانیم.
 

 

«به مدت یک هفته «سلفی» بگیرید»

بسیاری از ما شکایت می کنیم که سوژه های جالب برای عکاسی نداریم.
اما اینطور نیست؛ بهترین سوژه شما خودتان هستید. چون شما همیشه در دسترس هستید، و به خودتان «نه» نخواهید گفت.
روش های مختلفی وجود دارد که می توانید «سلفی های هنری» از خودتان بگیرید. از سایه و بازتاب خود عکس بگیرید، یا دوربین خود را بر روی یک سه پایه قرار دهید و یک صحنه را آماده کرده و از خودتان عکس بگیرید.

هدف:
عکاسی از خودتان یک تجربه فوق العاده صمیمی است. تجربه ایست که به شما اجازه می دهد در طرف دیگر دوربین راحت باشید. علاوه بر این، باعث می شود متوجه شوید که همیشه می توانید از چیزی عکس بگیرید، مهم نیست چه چیزی باشد – چه کسی بهتر از خودتان؟
 

« از خودتان (به طور حرفه ای) عکس پرتره بگیرید»

من این درس را از سارا لاندو یاد گرفتم: اگر دوست ندارید از شما عکس گرفته شود، از عکاس دیگری بخواهید (به طور حرفه ای) از شما عکس سر و شانه (هدشات) بگیرد. با این کار یاد خواهید گرفت که چه چیزهایی برای سوژه بودن راحت است (و چه چیزهایی راحت نیست).

هدف:
اگر شما یک عکاس هستید، اما با این حال دوست ندارید از خودتان عکس گرفته شود، خودتان را تضعیف می کنید. شما فرض می کنید که افراد دیگر هم دوست ندارند از آنها عکس گرفته شود (که درست نیست).
نکته این است که چگونه از دیگران (و خودتان) عکس بگیرید تا سوژه از این که از او عکس گرفته می شود، احساس راحتی، آرامش، و شادی داشته باشد؟
 
 
« به مدت یک هفته با یک فاصله کانونی (که با آن راحت نیستید) عکس بگیرید»

 

همه ما لنز یا فاصله کانونی خاصی را ترجیح می دهیم. اگر می خواهید مرزهای خلاقیت خود را کنار بزنید، به مدت یک هفته با یک فاصله کانونی عکس بگیرید که برای شما بسیار ناآشناست و با آن راحت نیستید.
اگر شما بیشتر با فاصله کانونی ۲۸mm عکاسی می کنید، سعی کنید یک هفته تنها با یک لنز ۲۰۰mm عکس بگیرید. اگر معمولا جزء افراد تله فوتو ۲۰۰mm هستید، یک لنز ۳۵mm را امتحان کنید.

هدف:
ما با تغییر فاصله کانونی، پرسپکتیو خود، نحوه دیدن جهان، و نحوه نزدیک شدن به سوژه ها را تغییر می دهیم.
شما با بیرون کشیدن خود از منطقه امنتان به مدت یک هفته، پرسپکتیو جدیدی به دست خواهید آورد و شاید قدردانی بیشتری نیز نسبت به فاصله کانونی ای که در حال حاضر با آن راحت هستید پیدا کنید.
یا بهتر از آن، ممکن است یک فاصله کانونی جدید پیدا کنید که آن را ترجیح می دهید، که می تواند به شما کمک کند در کارتان خلاق تر و مبتکرتر باشید.

نویسنده مقاله: 
کوروش یزدانی

دیدگاه جدیدی بگذارید